เมื่อ “บ้าน” ไม่ใช่ “ครอบครัว”...

28 มกราคม 2548

ถึง...ท้อฟฟี่

            ความอดทนพังครืนลงมาพร้อมกับน้ำใสๆที่ไหลร่วงรินล้นสองตาอาบแก้ม แววตาที่หมองหม่นมืดมัวคู่นั้นเป็นคู่เดียวกับที่เคยฉายประกายความสดใสหรือ? รอมยิ้มแสนซุกซนนั่นเล่าหายไปไหนจากใบหน้าทะเล้นของท้อฟ ทำไมถึงปล่อยให้ความเศร้าเข้าครอบครองท้อฟเช่นนั้นล่ะ...

            เรารู้ว่าท้อฟกำลังเครียดที่ที่ “บ้าน” ไม่เข้าใจท้อฟ เรารู้ว่าท้อฟเหนื่อยใจและอึดอัดกับการบีบคั้นของ “เขา” เรารู้ว่าท้อฟท้อแท้ ไม่งั้นท้อฟไม่ตั้งคำถามหรอกว่า "การเป็นคนดีมันไม่เพียงพอสำหรับลูกที่ดีหรือ..."   

            แต่ไม่เป็นไรนะ “บ้าน” ของท้อฟอาจจะอยู่ที่นี่ แต่ “ครอบครัว” ของท้อฟอยู่ที่เอกสิ่งพิมพ์ คณะวารสารศาสตร์ฯ ม.ธรรมศาสตร์ไง ที่ที่ทำให้ท้อฟได้สัมผัสถึงความอบอุ่นของ “ครอบครัว” เป็นครั้งแรกในชีวิต...

“ครอบครัวสิ่งพิมพ์” ที่พรั่งพร้อมล้อมรอบด้วยมิตรภาพและความอาทรเข้าใจกันและกัน...

“ครอบครัวสิ่งพิมพ์” ที่รักและยอมรับในทุกแง่มุมที่ท้อฟเป็นด้วยใจจริง...

“ครอบครัวสิ่งพิมพ์” ที่มี อ.รุจน์ (ที่ท้อฟรักและเคารพที่สุดในชีวิต) อ.มาลี (รอท้อฟกลับมาเป็นอาจารย์ที่คณะอยู่) อ.แป๋ม (คอยอ่านบลอคอยู่) อ.แก้วกาญจน์ อ.ทอม อ.โชติมา และ อ.พจนา ซึ่งทุกท่านคอยให้ความรู้ควบคู่กับความรักแก่พวกเรา “ครอบครัวสิ่งพิมพ์”...

“ครอบครัวสิ่งพิมพ์” ที่มีเพื่อนๆ ที่น่ารัก มีเข็ม (ดูโอสุดที่รัก) เฟื่อง (กิ๊กเก่าตาโตจนท้อฟมีปมด้อย) เก๋ (ที่คอยดูแลท้อฟ) แป๊ก (เข้มแข็งไว้ ไม่งั้นไม่ยอมดูดวงให้นะ) พัดชา (บอกว่าจะหันมากินอาหารเพื่อสุขภาพแล้วนะท้อฟ) วา (อ่อนแอแบบนี้ วาวีนใส่ท้อฟตายเลย) จ๊อบกับผึ้งและเม (รอท้อฟไปกินเหล้าด้วยกันอยู่) แพน (สดใสเข้าไว้ จะให้ขึ้นปก Knock Knock!) อาร์ม (รอท้อฟดูแอนนาเป็นเพื่อนอยู่นะ) ออม (ท้อฟไม่อยากไปกวนตีนออมอีกเหรอ) ฝ้ายและแก้ม (มากันเป็นคู่)เก๋ยกับเฮี้ยง (หลบม็อบสนธิมาเป็นกำลังใจให้) เพื่อนทุกคนที่ท้อฟรักไง

“ครอบครัวสิ่งพิมพ์” ที่ท้อฟเป็น “พี่ท้อฟฟี่” ของเด็กๆปีสาม ทั้งเทหญ้า นีน่า เจี๊ยว น๊อต มายด์ เต้ พลอย ป๊อบ แอ๋ม บียอนเซ่ กานต์ ฯลฯ

       ไม่เพียงเท่านั้น ท้อฟยังมี “คนรัก” ที่คอยมอบความรักและเป็นขุมกำลังใจที่ยิ่งใหญ่ ไหนจะเพื่อนๆที่สาธิตเกษตรอีกล่ะ มีพี่โน้ตด้วย เห็นไหมว่าท้อฟไม่เดียวดายอ้างว้างเลย...

อย่าให้ “เขา” เห็นน้ำตาของท้อฟนะ อย่าให้ “เขา” รู้ว่าเขาทำให้ท้อฟอ่อนไหวได้สำเร็จ อย่ายอมแพ้ให้ “เขา” พรากกำลังใจไปได้...

            จงเข้มแข็งไว้ กัดฟันอดทน กอดตัวเองไว้ให้แน่น อย่าเพิ่งหมดหวังนะ อีกไม่นานห่าฝนที่เลวร้ายก็จะพ่ายพ้นไป อาจจะต้องทนหนาวต้องเปียกปอนหน่อย แล้วสายรุ้งที่งดงามจะปรากฏให้ท้อฟเห็นตรงหน้า

            ไม่สำคัญหรอกนะว่าคนอื่นจะมองท้อฟอย่างไร ตราบใดที่ท้อฟเคารพรักและศรัทธาในตัวตนที่แท้จริงของท้อฟ ท้อฟจะสามารถยืนหยัดผ่านพ้นพายุแห่งอุปสรรคนี้ได้อย่างภาคภูมิ ...

            ที่สำคัญ ท้อฟไม่ได้เดียวดายนะ อย่างน้อยก็เราคนหนึ่งล่ะที่จะไม่มีวันทอดทิ้งท้อฟ ยังมีคนที่รักท้อฟอีกมาก... แม้จะไม่ใช่ที่ “บ้าน” ก็ตาม

            ท้อฟไม่ชอบเห็นคนอื่นเศร้าไม่ใช่เหรอ แล้วทำไมวันนี้เป็นท้อฟเองล่ะที่มีน้ำตา มันไม่ใช่ท้อฟคนที่เรารู้จักเลย...

จำเพลงนี้ได้ไหม เพลงที่ท้อฟชอบฟังทุกครั้งที่ท้อฟท้อแท้ไง...

“You are beautiful no matter what they say

Words can’t bring you down

You are beautiful in every single way

Words can’t bring you down

So don’t you bring me down today…”

Beautiful – Christina Aguilera

ใช่แล้วล่ะ ไม่ว่าใครจะมองว่าอย่างไร ท้อฟก็ยังคงมีคุณค่า อย่าให้คำพูดใดๆมาฉุดรั้งเราให้ยอมศิโรราบได้ อย่าย่ำยีดูถูกตัวเองแบบนั้นสิ...

       เราเชื่อว่าวันหนึ่ง “บ้าน” ของท้อฟจะเป็นเหมือน “ครอบครัว” ของท้อฟ แต่ต่อให้ไม่มีวันนั้น ก็พึงระลึกไว้นะว่าท้อฟยังมี “ครอบครัวสิ่งพิมพ์” อยู่เสมอ

ยิ้มให้ตัวเองหน่อยสิ

รักนะ...แต่ไม่แสดงออก

จาก...ท้อฟฟี่ "ร้อนแรงทุกสัมผัส ร้อนรักทุกองศา ร้อนฉ่าทุกลีลา เริงร่าทุกนาที"

ปล. เรารออ่านสารนิพนธ์เรื่อง Sexuality ของท้อฟอยู่นะ